Yaklaşık 190 metre uzunluğundaki antik yapıyı yabani otlar kapladı. Son olarak 10 Ağustos 2025 tarihinde temizlik çalışması yapılan Antik Stadion’da o günden sonra bir işlem görülmedi. Tarihi bölge, 2022 yılında hayata geçirilen “Bolu Kültür ve Tarih Rotası” projesi kapsamında ziyaret edilecek duraklar arasında yer alıyordu.

Bilecik Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürü Nejat İlhan, "Çocuklarımızın hem doğayı tanımaları hem de kültürel ve manevi değerlerimizi yerinde görerek öğrenmeleri bizim için çok kıymetli. Onların sosyal gelişimlerine katkı sunacak bu tür etkinlikleri sürdürmeye devam edeceğiz" dedi.,

İnternette gördüğü sanatsal çalışmalardan ilham alan Gürsoy, ormanlık alanlardan topladığı ağaç parçalarını değerlendirerek dekoratif ahşap evler üretmek için evinin bir odasını atölyeye dönüştürdü.

Gürsoy, aradan geçen zamanda ortaya çıkardığı eserlerini, el ürünleri pazarında ve sergilerde beğeniye sunuyor.

Ahşap çalışmalarının yanı sıra filografi sanatıyla da ilgilenen Gürsoy, çeşitli temalarda tablolar yapıyor.

Her iki uğraş alanında yaptığı ürünler ilgi gören Gürsoy, hem boş vaktini verimli değerlendirme hem de gelir elde etme imkanı buluyor.

"Sanat sayesinde emeklilik dönemimi daha verimli geçiriyorum"

Hakkı Gürsoy, emekli olduktan sonra sanatla daha fazla ilgilenmeye başladığını söyledi.

Gürsoy, bu doğrultuda kurslara katıldığını ve sanat sayesinde emeklilik dönemini daha verimli geçirdiğini ifade etti.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın eşi Emine Erdoğan'ın himayesinde yürütülen Sıfır Atık Projesi'nden de etkilendiğini dile getiren Gürsoy, eline geçen doğal malzemeleri değerlendirme eyleminin bu şekilde oluştuğunu kaydetti.

Gürsoy, topladığı ağaç parçalarından dekoratif ahşap evler yapmaya başladığını anlatarak, "Modelleri araştırdıktan sonra kendi hayal gücümü de katarak farklı eserler üretiyorum." dedi.

Uğraşının sabır ve özveri gerektirdiğinden bahseden Gürsoy, talep üzerine hem ahşap hem de filografi alanında özel tasarımlar da yaptığını sözlerine ekledi.

Kentte 12 Temmuz'a kadar sürecek festival kapsamında konserlerden sergilere, söyleşilerden atölyelere farklı alanlarda kültür ve sanat etkinlikleri düzenleniyor.

Festival çerçevesinde Ofis Sanat Merkezi'nde 6 ila 13 yaş çocuklara yönelik çini atölyesi gerçekleştirildi.

Atölyeye katılan 14 çocuk, eğitmen eşliğinde penguen figürlü renkli bardak altlığı yaptı.

- 'Çocukların hayal dünyaları çok geniş'

Kültür ve Turizm Bakanlığı Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı Filiz Fidan, AA muhabirine, atölyenin zevkli ve güzel geçtiğini söyledi.

Atölyeye katılan çocukların bardak altlığı yaptığını belirten Fidan, 'Çocukların hayal dünyaları çok geniş, çok rahat boyama yaptılar. Çocuklarımıza penguen figürlü onların seveceği şekilde renkli bardak altlığı yaptırdık. Bittikten sonra evlerine götürebiliyorlar, gayet güzel zaman geçirdik. Hayal dünyaları geniş olduğu için de ortaya çok güzel çalışmalar çıktı.' ifadelerini kullandı.

Fidan, çocukların hiç sıkılmadan, eğlenerek güzel boyamalar yaptığını kaydetti.

Festivalin düzenlenmemesinin nedeni, “Mengen’in köklü geleneklerinden biri olan ve ilçemizin tanıtımında önemli bir yere sahip bulunan 38. Mengen Uluslararası Aşçılık ve Turizm Festivali’nin , içinde bulunduğumuz ekonomik koşullar ve artan organizasyon maliyetleri nedeniyle bu yıl gerçekleştirilememesine karar verilmiştir” ifadeleriyle duyuruldu.

Yalçınkaya, “Şimdi mesela Saray'a alınan ilk aşçılar, aşçıyı almışlar. Bu aşçı herhangi bir vukuat işlememiş. Sarayda herhangi bir yüz kızartıcı olayı yok. Herhangi bir paşa veya padişah zehirlenmemiş. Yani bu tür devlet kurumlarında en çok da istenen şey aslında. O yüzden de aslında kuşaktan kuşağa bir sorumluluk verilmiş. Yani ben bunu Arif Hoca'dan öğrendim bizim Sakarya'da” dedi.

Osmanlı’da saray aşçıları kendi arasında, “Perakende Verilen Yemekleri Pişiren Aşçılar, Kethüda Kadın Mutfağı Aşçıları, Harem Nazırı Mutfağı Aşçıları, Şehzadelere Mahsus Mutfaktaki Aşçılar, Has Mutfak Aşçıları gibi onlarca bölüme ayrılıyordu.

1826 yılından sonra düzenlendiği düşünülen bir defterde çeşitli mutfaklarda çalışan 111 aşçının, 77’si Bolulu. 77 aşçının 50’si Bolulu, 20’si Mengenli, 4’ü Dörtdivanlı olarak görülüyor. 3 aşçı ise Çarşanbalı olarak kaydedilmiş. (Çarşanba, Seben ilçesi olabilir) Has Mutfakta 1826 yılında 5 Nevşehirli ve 7 Bolulu aşçı görev yaparken; 1937 yılında Nevşehirli aşçı sayısı 2’ye düştü ve Bolulu aşçı sayısı sabit kaldı. 1842’de 20 aşçının görev yaptığı Has Mutfakta Nevşehirli 1 aşçı, Bolulu 15 aşçı bulunmaktaydı.

Osmanlı kayıtlarında aşçıların dış özellikleri, yaşları da net şekilde görülüyor. Has Mutfak aşçısı Bolulu Ali, 25 yaşında kısa boylu ve az saçlı; Şehzadelere Mahsus Mutfakta Ocakbaşıcı Bolulu Mustafa, 30 yaşında, uzun boylu ve az bıyıklı.

Bugün Bolulu aşçılar, Osmanlı saraylarındaki ustalarından gelen disiplini hala sürdürüyor. 1985 yılında Türkiye’nin ilk aşçılık okulunun Mengen’de açılmasıyla bu süreç akademik bir tabana da oturmuş oldu. Şimdi ise Bolulu aşçıları dünyanın en prestijli mutfaklarında, sinema filmlerinde, tarih sayfalarında ve geleceğin aşçılarını yetiştiren uygulama sınıflarında görebilirsiniz.

Kaynak:

Çavuş, Osman. (2021). Mengenli Aşçılar, İçinde, Kozak, N. (Editör), Online Türkiye Turizm Ansiklopedisi, https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/mengenli-ascilar

Bilgin, A. (1998). “Bolulu Aşçıların Osmanlı Saray Mutfağına Girişleri”, Bolu’da Halk Kültürü ve Köroğlu Uluslararası Sempozyumu, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Yayınları, 43-55, Bolu, 1998., 43–55.

Koronun, festival kapsamında 2026 yılı Onur Bestecisi olarak belirlenen Salih Aydoğan adına verilen özel ödül kategorisindeki performansı da dikkat çekti. Başarılı performansıyla koro, “Salih Aydoğan Özel Ödülü”nün sahibi oldu.

Bolu Güzel Sanatlar Lisesi Korosu ayrıca festivale 11 yıl boyunca aralıksız katılım sağlaması ve her yıl yükselen başarı grafiği nedeniyle “Sadakat Plaketi” ile onurlandırıldı.

Festivalde Bolu’yu temsil eden bir diğer koro olan Harmoni 100 de önemli bir ödül elde etti. 100. Yıl Ortaokulu korosu, Türkiye’de koro eğitiminin önemli isimlerinden Suna Çevik tarafından takdim edilen “Suna Çevik Özel Ödülü”ne layık görüldü.

Kafkas muhacirleri gemilerle Karadeniz kıyılarına ulaştı. Osmanlı Devleti ise gelen nüfusu yerleştirebilmek için geniş tarım alanlarına sahip bölgeleri değerlendirmeye başladı. O dönemde Bolu’ya bağlı olan Düzce, muhacir iskânının merkezlerinden biri oldu.

Göç dalgası o kadar büyüktü ki, dönemin kaymakamı tarafından 12 Temmuz 1864 tarihinde Muhâcirîn Komisyonu’na gönderilen yazıda şu ifadeler yer aldı: “Bolu’nun Düzce kazasında iskân olunacak boş arazi kalmadığından buraya yerleşmek isteyenlere izin verilmemesi…”

Muhacirlerin büyük kısmı Düzce Ovası’na yerleştirildi. 1999 yılında Düzce’nin il olmasıyla birlikte, Elmalık Köyü, Bolu sınırlarında kalan tek Çerkes yerleşimi olarak kaldı. Hatukay Çerkeslerinden bazı aileler önce Elmalık Köyü’ne yerleştirildi. Bu aileler Pedis sülalesine mensuptu ve grubun başında Pedis Muhammet Giray bulunuyordu. Kaynaklarda sülalenin Kafkasya’daki yerleşim yerinin Kuban Nehri kıyıları olduğu belirtiliyor.

Göç yolculuğu ise şöyle anlatılıyor:

Köstence’ye çıkan Hatukaylar, önce Çerkezköy’e, ardından Bolu’nun Elmalık Köyü’ne yerleşti.
Çerkesçe adı “Pedsiye”, “Pedsiyehable” olan bu köyde yaklaşık bir yıl kaldılar. Daha sonra grubun bir kısmı Uzunyayla’ya giderek Pedisey köyünü kurdu. Ancak bazı aileler Elmalık’ta kalmayı tercih etti.

1896 tarihli kaynaklarda Elmalık Köyü’nün adı açık şekilde “Petsiye / Pedsiye” olarak geçiyor. Köyde 77 hanede yaşayan 395 kişilik nüfus kaydedildi. Elmalık’tan ayrılan aileler Kayseri-Pınarbaşı ve Uzunyayla bölgesinde yeni köyler kurdu. Fakat yeni yerleşimlerde bile Kafkasya’daki toplumsal düzen korunmaya devam etti.

Bolu yalnızca bir geçiş noktası değildi. Bolu ve çevresi, Kafkas muhacirlerinin Anadolu’ya tutunmasında önemli bir rol oynadı. Bugün yaklaşık 390 kişinin yaşadığı Elmalık Köyü ise Bolu’da Adige dilinin konuşulmaya devam ettiği tek yerleşim yeri olarak dikkat çekiyor.

KAYNAK

- Osmanlı Belgelerinde Kafkas Göçleri 2, Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı.

- AKYÜZ, Jülide. “Göç Yollarında; Kafkaslardan Anadolu’ya Göç Hareketleri”, Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 46.

- ÇATALKILIÇ, Didem. (2021). “Kafkasya’dan Uzunyayla’ya Taşınan Hafıza Mekânları: Köy Toponim ve Sülale Tarihleri”, Karadeniz Araştırmaları, XVIII/69, s. 71-120.

- ÖZSOY, Nejat. “Çerkes ve Abazaların Düzce’de İskânı ve Kurulan Yeni Yerleşimler”, 2. Uluslararası Düzce Tarih, Kültür ve Sanat Sempozyumu Bildirileri, 11-12 Aralık 2015, Düzce Belediyesi Kültür Yayınları, İstanbul, 2016, s. 372-389.

Yönetmen Ulkay, gazetecilere, kampın içeriğinin çok değerli olduğunu belirterek, "Bu konuda hevesli, iddiası ve ideali olan insanlarla alıştırma, piyasayı tanıtma, birçok anlamda sinema endüstrisinin içinde oyunculuğun yerini arkadaşlara aktarmak üzere yapılan bir kamp." diye konuştu.

Gençlerle olmanın kendisi için her zaman çok değerli olduğunu dile getiren Ulkay, "İster oyuncu olsun, ister sinema, ister yönetmenlik, kamera vesaire. Onlar da birkaç yıl sonra, birkaç on yıl sonra bizim yerimizi alacaklar. Dolayısıyla bu aşamadan geçmeleri lazım." değerlendirmesinde bulundu.

Benzeri etkinlikleri oyuncu adaylarına öneren Ulkay, yönetmenlerle, kameramanlarla, oyuncularla tanışmanın ve onlarla bilgi paylaşımını sürdürmenin çok değerli olduğunu vurguladı.

Oyuncu Erkan Bektaş da bu tarz aktivitelerin gençler için çok faydalı olduğuna inandığını söyledi.

Kendileri gibi sektörün içinde aktif insanlarla bulunmanın, onlardan ders almanın ve atölye çalışması yapmanın çok kolay ve ulaşılabilir olmadığına dikkati çeken Bektaş, "Böyle bir imkanı buldukları için şanslı gençler. Keyifli geçiyor, çok eğlenceli geçiyor. Çok iyi ustalar var burada, hani kendimi katmıyorum bunun içine ama ustalarla olmak, onların ağzından çıkacak her cümle o kadar önemli oluyor ki. Bazen bir yön veriyor, bazen bir kilidi açıyor." dedi.

- "Bir sürü genç oyuncu dizilerden yetişti"

Etkinliğin oyuncu adaylarına katkı sunmasını temenni eden Nur Sürer de oyunculuğun oynayarak öğrenilen bir yeti olduğunu dile getirdi.

Sürer, bu gelişimi kendinde de gördüğünü belirterek, "Mesela oynadığımda bir öncekinden performansımın daha iyi olduğunu kendim de sezebiliyorum. Okullu olmak çok iyi bir şey, eğitim almak çok iyi bir şey ama önemli olan kendinden bir sürü şey katabilmen çünkü her karakter aynı değil sonuçta. Bir sürü farklı kadınları ya da erkekleri oynuyorsunuz. Gözlem çok önemli." ifadelerini kullandı.

Gençlerde gördüğü eksiklikler, hatalar ve iyi yönlere değinen Sürer, "Bir de bütün gençlere 'Türkçeyi çok iyi kullanmayı öğrenin, kolayına kaçmayın.' diyorum. Birbirlerinden çok etkileniyorlar. Neredeyse hepsi aynı şeyi konuşuyorlarmış gibi geliyor bana." dedi.

Sürer, uzun zamandır yer aldığı dizi sektörünün oyuncu seçiminde ve yeni oyuncuların yetişmesinde çok önemli olduğunu belirterek, "Dizi sektörünün buna çok yardım ettiğini düşünüyorum ben yani normalde eskiden sinemada bir oyuncu keşfedilecek de girecek de kendine bir kapı açılacak da... Diziler, buna çok hizmet etti. Bir sürü genç oyuncu dizilerden yetişti. O yüzden dizileri de çok önemsiyorum bu anlamda." şeklinde konuştu.

Bundan sonraki süreçte yer alacağı projeler konusunda da bilgi veren Sürer, yaz aylarında Almanya'nın Berlin ve Hamburg kentlerinde çekilecek iki sinema projesinde bulunacağını söyledi.

Oyuncu Ecem Özkaya da genç oyuncu adayları ile bir araya geldiği için çok heyecanlı olduğunu dile getirdi.

Öğrenci-öğretmen ilişkisinden ziyade onlarla yaptığı ve yapacağı paylaşımın çok önemli olduğuna işaret eden Özkaya, sözlerini şöyle tamamladı:

"Ortak alanda konuşacağımız, konularda buluşacağımız hatta ben de onlardan öğreneceğim şeyler için heyecanlıyım tabii ki. Buradaki eğitim illaki bir yere değer yani bir anıyı uyandırır, o an hissettikleri eminim bir yere çapalanır ama bir oyunculuk deryasında şurada geçireceğimiz küçük süre ancak bir deneyim kazandırabilir. Bir eğitim ve öğretim olarak bunu kısıtlayabilmemiz çok mümkün değil."

Tecrübeli isimlerin oyuncu adaylarıyla deneyimlerini paylaştığı kamp yarın sona erecek.

Reçber, yapay zeka uygulamasıyla fotoğraflarına gelinlik giydirip sosyal medya hesabından paylaştı. Bunu gören akrabası Elvan Polat, Elif'in gelinlik giyebileceği bir düğün organizasyonu teklifinde bulundu. Elif'in de hoşuna giden bu fikir, el birliğiyle hayata geçirildi.

Önce gelinlikçiye gidilerek ölçü alındı, daha sonra kuaför ve fotoğraf süreci tamamlanarak Düzce Belediyesi Erguvan Sosyal Tesisleri'nde yakınlarının da katıldığı bir eğlence düzenlendi.

Elif'in düğününde damatlığı ise temsili olarak 25 yaşındaki kardeşi Özkan Reçber giydi. Ablasını bir an olsun yalnız bırakmayan Özkan Reçber, gelinle dans etti, pasta kesti, oyun oynadı.

En büyük hayali olan gelinliği giydiği için mutlu olduğunu dile getiren Elif Reçber, gazetecilere, 'Herkese çok teşekkür ederim. Gelinlik giymek çok güzel bir duygu, çok hoşuma gitti.' dedi.

Özkan Reçber de 'Elif, kuzenimiz olan Elvan ablamıza gelinlik fotoğrafı göndermiş. Elvan abla da Elif'e gerçekten çok mu istiyorsun gelinlik giymek diye sormuş, Elif de 'evet' deyince bu organizasyondan bahsetmiş Elvan abla. Süreç bu şekilde başladı.' diye konuştu.

Düğün sürecini anlatan Reçber, 'Sonra gelinlikçiye gittik, kuaför, fotoğrafçı derken herkes Elif'in hayalini gerçekleştirmek için çok yardımcı oldu. Ben onu gelinlikle görünce şok oldum, sonra yüzündeki sevinci görünce çok mutlu oldum. 'Ben damat olurum' dedim. Her şeyinde yanındayım, mutlu olması bizim için yeterli.' ifadelerini kullandı.

İstanbul ve Ankara gibi iki metropol kent arasında yer alan, 13 kilometrelik rafting parkuruyla doğa ve sporseverlerin ilgisini çeken bölgede, hafta sonu dolayısıyla yoğunluk oluştu.

Rafting İl Temsilcisi Birol Tepe, havaların ısınması ve güneşin çıkmasıyla bölgeye yoğun ilgi olduğunu söyledi.

Bölgede tatlı telaşın yaşandığını belirten Tepe, 'Artık yaz mevsimi geliyor, yoğunluğun artacağını düşünüyoruz.' dedi.

Tepe, raftingin doğayla iç içe bir spor olduğunu belirterek, 'Bölgede sadece rafting değil, çadır kampı da yapılıyor. Bölgeye gelenler doğayla iç içe bir gün geçiriyor.' ifadesini kullandı.

Kültürel mirasın önemli parçası olan ve uzun yıllar ustadan çırağa aktarılan baston yapımı, günümüzde sayılı ustanın elinde yaşatılmaya çalışılıyor.

Kentte 60 yıldır saat tamiri ve satışı yapan 76 yaşındaki Kaşkır da unutulmaya yüz tutmuş dede mesleği bastonculuğu geleceğe taşımak için 20 yıl önce üretime başladı.

Evinin bir bölümünde oluşturduğu atölyede bu zamana kadar yaklaşık 150 baston yapan Kaşkır, bir kısmıyla özel koleksiyon oluşturdu, kalanını yakın çevresine hediye etti.

Kızılcık, ceviz, dut, bambu ağaçlarını tercih eden Kaşkır, bir baston yapmak için 1-3 ay arasında mesai harcıyor.

Kültür ve Turizm Bakanlığınca, yok olma tehlikesi altındaki geleneksel sanatları icra eden 'Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcıları'na verilen 'Sanatçı Tanıtım Kartı'na 2017'de layık görülen Kaşkır, uğraşını elinden geldiğince sürdürmek istiyor.

- 'Baston yapımında bahçemde yetiştirdiğim bambu ağacını da kullanıyorum'

Sezai Kaşkır, AA muhabirine, bastonculuğun dede ve baba mesleği olduğunu belirterek, 'Yapımını göre göre beni de merak salmış herhalde, bu zanaat babam öldükten sonra bana kaldı. Ben de bunu değişik modellerle geliştirdim.' dedi.

Baston üretiminde kızılcık, ceviz ve dut ağacının yanı sıra bahçesinde yetiştirdiği bambu ağacını da kullandığını belirten Kaşkır, yapım sürecini anlattı.

Kaşkır, bastonun en önemli kısmının tutma yeri olduğuna işaret ederek, 'Bastonların bence en kıymetlisi, sap kısmı manda boynuzundan yapılanları. Hem sanatsal bir görünümü var hem de sağı solu atmaz ve mikrop tutmaz.' dedi.

Bastonları ticari kaygıyla değil, tamamen sanatsal düşünceyle koleksiyon amaçlı yaptığını dile getiren Kaşkır, yaptığı bazı bastonları ise çevresindekilere hediye ettiğini söyledi.

Kaşkır, zaman zaman baston yapımını öğrenmek isteyenler olduğunu ancak sabredemediklerini belirtti.

Kadim zanaatı elinden geldiğince yaşatmayı sürdüreceğini ifade eden Kaşkır, 'Dedem yapıyormuş, babam ileri taşımış, ben daha ileri taşıdım. Benden sonrakiler de daha güzelini yapsınlar istiyorum. Bu da bir Anadolu kültürü, hep aynı yerde durursa olmaz. Bu zanaatı daha ileriye taşısınlar.' diye konuştu.

Aralarında öğrenci, öğretmen, hemşire, çiftçi, gazeteci, esnaf, ev hanımı ve emeklilerin de yer aldığı, kurucu şef Mehmet Yıldız yönetimindeki 'Karasu Ritim Perküsyon' grubu, bir araya gelerek hayatın ve iş temposunun stresini atmanın yanında yeni hobi edinme, yeteneklerini keşfetme ve sosyalleşme imkanı buluyor.

İlçedeki bir organizasyon salonunda her salı ve perşembe toplanan ekip, Karadeniz, türkü, rakkas, roman havası, pop ve yabancı şarkılar eşliğinde, ağırlıklı darbuka olmak üzere tef, bendir, zil, kaşık ve davul gibi perküsyon aletleriyle ritim tutuyor.

Ritim enstrümanlarını çalma konusunda kendilerini geliştirerek yaklaşık 8 konser veren bazı üyeler, Karasu Belediyesince 16-19 Nisan'da gerçekleştirilecek Karadeniz Festivali'nde konser için hazırlıklarını sürdürüyor.

- 'Amacımız gençlerimizi sanal alemden sanat alemine aktarmak'

Karasu Ritim Perküsyon grubunun kurucu şefi Mehmet Yıldız, AA muhabirine, 3 yıl önce arkadaşının evinde 5 kişi otururken darbuka çaldıklarını, aralarından birinin ekip oluşturma fikrini ortaya attığını, bunun çıkış noktası olduğunu ve 5 kişiyle başlayan ekibin üye sayısının 100'e yaklaştığını anlattı.

Coşkulu ekibin her geçen gün ve yıl çığ gibi büyüdüğünü dile getiren Yıldız, 'Amacımız burada farkındalık yaratmak. Enstrüman çalışıyoruz ama en başta enstrümana, sahneye ve müziğe hakim olmak geliyor. Bizi izleyenler bilir, burası terapi yeri. Burada halkımız ve gelen öğrencilerimiz terapi oluyor.' diye konuştu.

Yıldız, buradan çıkan herkesin gürültüye rağmen bütün stres ve günün yorgunluğunu üzerinden attığını belirterek, 'Tek amacımız gençlerimizi bilgisayar başından daha çok tablet ve telefondan çekip, yani bir nevi sosyalleştirmek, onları sanal alemden sanat alemine aktarmak. İnşallah daha güzel çalışmalar yapacağız. Önümüzde konserler var. Baktılar coşkuluyuz, enerjimiz yüksek, Türkiye'nin birçok yerinden konser teklifleri alıyoruz. Bugüne kadar 8 konserimiz oldu.' ifadelerini kullandı.

Halkı kendi kabuğundan çıkartıp sosyalleştirmeyi hedeflediklerini aktaran Yıldız, her geçen gün sayının arttığını, sayı arttıkça coşkunun da yükseldiğini ve çok güzel yarınlarda olmayı hedeflediklerini kaydetti.

Ekibin en büyüğü 71 yaşındaki emekli inşaat teknikeri İbrahim Gerçek, güzel zaman geçirdiklerini, müziğin kendi ruhunda bulunduğunu ve kardeşinin önerisiyle ekibe dahil olduğunu söyledi.

Güzel ambiyans yakaladıklarını dile getiren Gerçek, 'Çalıyoruz, eğleniyoruz, gülüyoruz, neşeleniyoruz ve insanları da coşturuyoruz, konserler veriyoruz. Birçok insana ritim duygusunu ulaştırmaya çalışıyoruz, derdimiz bu. Sonuç itibarıyla burada belli yaşı geçmiş, belli meslek, gelir ve cins gruplarından gelen insanlarız. Burada güzel birliktelik yakaladık, bunu çok daha ileriye götürmeye çalışıyoruz.' şeklinde konuştu.

- 'Müziği sevdiğimi fark ettim'

Hemşire Badem Serdaroğlu Ortaş da etkinliğe çok severek katıldığını, güzel işlere imza attıklarını, yardım kampanyalarına destek olduklarını ve ileri tarihlerde de yardım kampanyalarıyla ilgili sahne alacaklarını anlattı.

Ortaş, eğlenceli vakit geçirdiğini ve gün içerisinde yaşadığı stresi darbukayla çıkardığını dile getirerek, şöyle devam etti:

'Darbukaya başladıktan sonra müziği sevdiğimi fark ettim, o zamana kadar bu alana ilgim olduğunu bilmiyordum. Başlarken her an bırakırım diye başlamıştım. Gerçekten gelişi güzel vurulan enstrüman değil, dışarıdan nasıl görünüyor bilmiyorum ama öncesinde fizibilite gerekiyor, yani vuruşları net olarak öğrenmemiz gerekiyor ama bir süre sonra yaklaşık birkaç ay sonra artık duyduğunuz şarkıya kendiniz ritim oluşturabiliyorsunuz.'

Çiftçi Ramazan Kızıl da birlikte daha güzel işler başaracaklarına inandığını dile getirerek, daha önce enstrüman çalmadığını fakat müziğe duyarlılığı olduğunu, haftada 2 gün toplanıp günün stresini ve yorgunluğunu attıklarını, buradan tamamen dinlenmiş vaziyette köyüne döndüğünü söyledi.

Grubun en küçüğü 7 yaşındaki Çınar Cengiz'in annesi Gizem Karacıklar ise oğlunun da kendisiyle geldiğini ve o süreçte yeteneğini keşfettiklerini anlattı.

Çocukların bu tarz sosyal projelerde bulunması gerektiğini vurgulayan Karacıklar, 'Çünkü müzik çocukları güzel etkileyen bir şey. Burada insanların içerisinde sabit oturabilme, durabilme, bazı kurallara uyabilme becerilerinin geliştirildiğini düşünüyorum böyle ortamlarda.' dedi.

Türkiye'nin farklı yörelerine ait halk oyunlarının sergilendiği müsabakaların ilk gününde düzenlemeli gösteriler yapıldı. Sahneye çıkan öğrenciler, yıl içinde hazırladıkları gösteriyi seyircilerin ve hakemlerin beğenisine sundu.

Etkinliği, Gençlik ve Spor İl Müdürü Emrullah Güler ile daire amirleri ve müsabakaya katılan öğrencilerin aileleri de takip etti. Müsabakalar, 30 Mart Pazartesi günü sona erecek.

Taşköprü Belediyesi tarafından, Taşköprü'nün 2 bin yıllık kültürel tarihini anlatmak için hazırlanan 14 dakikalık film 6 ay süren araştırmanın ardından yapay zeka ile görselleştirilerek hazırlandı.

'7 kemerli bir zaman geçidi: Taşköprü' filminin fragmanı düzenlenen programda gazetecilere izlettirildi.

Taşköprü Belediye Başkanı Hüseyin Arslan, konuşmasında, filmin özel gösteriminin 28 Mart'ta İstanbul'da, galasının ise 4 Nisan'da Kastamonu'da yapılacağını söyledi.

Filmin ilçe tanıtımına önemli katkıları olacağına inandıklarını dile getiren Arslan, 'Yol yapmak, parke döşemek, park açmak belediyenin asli görevleridir ama biz bununla yetinmedik. Yapılmayanı yapmaya, 'olmaz' denileni oldurmaya gayret gösterdik. Taşköprü, tarih boyunca medeniyetlere beşiklik yapmış, Paflagonya'nın ve Çobanoğulları'nın başkenti olmuş, köklü bir şehir. Roma'dan Osmanlı'ya uzanan bu zengin miras, bugün hala Pompeiopolis Antik Kenti'nde, 7 kemerli Roma köprümüzde, tarihi konaklarımızda, camilerimizde ve her daim övündüğümüz şanlı ecdadımızla yaşıyor. ' dedi.

Arslan, bir kenti dünyaya duyurmak için yola çıktıklarını anlatarak, 'Bu bilinçle, alanında uzman hemşehrilerimizle istişare ettik ve Türkiye'de bir ilk, dünyada ise çok az örneği bulunan bir çalışmaya imza attık ve tamamı yapay zeka destekli, 14 dakikalık bir tanıtım filmini hayata geçirdik.' diye konuştu.

Film hakkında bilgi veren Arslan, 'Filmle Pompeiopolis'in 2 bin yıllık ihtişamını, ilçedeki 7 kemerli köprünün tarihe meydan okuyuşunu, Çobanoğulları ve Osmanlı'dan kalan eşsiz eserleri dünyaya tanıtmak istedik. İşte bugün, büyük gayretle hazırlanan 7 Kemerli Bir Zaman Geçidi Taşköprü isimli filmin fragmanını sizinle birlikte izlemek için bir aradayız. Filmimizde milyonlarca yıl önceden paleolitik döneme, Roma'dan Çobanoğulları'na ve Osmanlı'dan Cumhuriyet Dönemine kadar ki tarihsel süreç ana temalarıyla ele alınmıştır.' ifadelerini kullandı.

Filmin senaristliğini yapan Murat Karasalihoğlu da film hakkında bilgi verdi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Bolu Köroğlu Haber (@bolukorogluhaber)'in paylaştığı bir gönderi

Bunlardan biri olan ve hafif yapısı dolayısıyla "kedinin bile batmayacağı" düşünülerek halk arasında "kedi batmaz" adı verilen lezzet, Bolu'da damakları tatlandırmaya devam ediyor. Osmanlı saray mutfağında kolay yapımı ve enerji verici özelliği dolayısıyla yapılarak ramazan sofralarını süsleyen kedi batmaz, günümüzde ise misafirlere ikram ediliyor ayrıca çocuklarına pratik yiyecek hazırlamak isteyen anneler için de alternatif oluyor.

Bolu Demirciler Gelincik Hanımeli Kooperatifi Başkanı Emine Dönmez Özdoğan, halk arasında "gotarma", "cotarma" ve "hotturma" isimleriyle de bilinen, yumuşak kıvamı sayesinde çiğnenmeden de kolaylıkla yutulabilen kedi batmazın hikayesini ve tarifini AA muhabirine anlattı.

Kedi batmazın Bolu'nun en güzel yöresel lezzetlerinden olduğunu belirten Özdoğan, bu lezzetin en güzel yanlarından birinin, az malzemeyle kolaylıkla her evde yapılabilmesi olduğunu söyledi.

Özdoğan, kedi batmazın gelin kaynana çekişmesi sonucu ortaya çıktığına inanıldığını anlatarak, şöyle konuştu:

"Gelinden yemek yapması istenmiş ama kayınvalide tüm yemek malzemelerini kilitliyor. Gelin sadece un, su ve yağ bulabiliyor. Un ve suyu karıştırarak eşinin ve kayınvalidesinin gözüne girmek istiyor. Kayınvalidesi bakıyor ki gelin bir şeyler yapıyor. Hemen onun üzerine yaptığı şey iyi görünmesin diye bir kedi atıyor ancak kedinin ayaklarından oluşan izle gelin, eşinin daha çok memnuniyetini kazanıyor çünkü çok güzel bir şekil çıkıyor."

Eskiden ninelerinin mutfağından hiç eksik olmayan kedi batmazın malzemelerine kolaylıkla ulaşılabildiğine değinen Özdoğan, "Un, su, tuz, ceviz, tereyağı ve yoğurt kurusu olarak bilinen keşi kullanıyoruz." dedi.

Özdoğan, kedi batmaz yapımının püf noktalarına değinerek, "Kedi batmaz yaparken çok lezzetli olsun diye çok keş kızartıp dökersek tuzlu olabilir. Onun için lezzeti artsın diye çok keş eklemek çok tuzlu olmasına sebep olur. Bu da bizim sağlığımız için zararlı ve lezzetli yiyemeyiz. Onun için her şeyin azı karar çoğu zarar diyoruz." diye konuştu.

Kedi batmaz için gerekli malzemeler ve tarifi şöyle:

Malzemeler (6 kişilik)

• Su (yemeğin yapılacağı tencerenin yarısı kadar)

• Un (yoğun kıvam alacak kadar)

• Tuz

• 2 yemek kaşığı tereyağı

• Tuzlu keş (yemek servisinde)

• Ceviz (yemek servisinde)

Yapılışı

1. Bir tencereye yarısına kadar su konur ve kaynatılır.

2. Kaynayan suya tereyağı eklenir ve eriyene kadar beklenir. Ardından içine yoğun kıvam alacak şekilde azar azar un ve tuz konularak karıştırılır.

3. Bu karışım katı hamur haline gelinceye kadar pişirilir.

4. Daha sonra servis yapılacak tabağın zeminine önceden biraz tuzlu keş ve ceviz rendelenir.

5. Sonrasında kaşık yardımıyla pişmiş hamurdan ceviz büyüklüğünde alınıp servis tabağına konulur.

6. Ardından bir tavada tereyağı kızartılarak üzerine rendelenmiş tuzlu keş ilave edilir. Keş pembeleşince de üzerine ceviz konulur.

7. Bu karışım tavada biraz daha karıştırıldıktan sonra servis tabağının üzerine dökülür ve bu şekilde servisi yapılır.

8. Kedi batmaz, üzerine ceviz ya da pekmez eklenerek servis edilebilir.

Sergide Bolu, Mersin, İstanbul gibi Türkiye’nin 41 farklı noktasında çekilen saat kulelerinin fotoğrafları yer alıyor. Sergiyi özel kılan ise tüm saat kulelerinin Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün vefat saatini gösteren, 9’u 5 geçe fotoğraflanmış olması.

“IŞIK BENİ CEZBETTİ”

Fotoğrafçılığa çocuk yaşta başladığın belirten Salur, “Abdi İlhan Salur, “Fotoğrafçılık benim için bir hobiydi. Ben çocukken babam da fotoğrafa meraklıydı. Çatı arasında kendisine bir alan kurmuştu. O karanlık odada onunla birlikte girip çıkarken, ışık beni cezbetti” dedi.

“6 SENE SÜREN BİR ÇALIŞMA”

Fotoğraflama sürecinin 6 sene sürdüğünü işaret eden Salur, “Buradaki açtığımız sergi, Türkiye’deki tarihi saat kulelerinden oluşuyor. 41 tane fotoğraf var. Bu demektir ki 41 tane ilde ayrı ayrı çekim yaptım ve hepsini saat 9’u 5 geçe… Bizim için önemli bir saatti. Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm saati simgeliyordu. Sergimizin ismi de ‘Sessizliğin Saati’. O saatte zamanı dondurularak kuleleri izleyiciyle buluşturmak amacıyla böyle bir fikir doğru. 6 sene süren bir çalışmanın sonucunda fotoğrafları tamamladık ve izleyicisiyle buluştu” ifadelerini kullandı.

“EN ÖNEMLİSİ DOLMABAHÇE SARAYI’NDA BULUNAN SAAT KULESİ”

Sergide en beğendiği fotoğrafın, Dolmabahçe Sarayı’nda çektiği saat kulesi olduğunu aktaran Salur, “En önemlisi, Atatürk’ümüzü gözlerini kapadığı, Dolmabahçe Sarayı’nda bulunan saat kulesi. Öncelikli olarak. Yapı olarak da dehşet güzel bir tarzda yapılmış saat kulesi. İkincisi Sivrihisar Saat kulesi. O da Eskişehir’in ilçesinde bulunuyor. Kaynaklıklar arasına inşa edilmiş yanına da bir Türk bayrağı koyulmuş. Çok muhteşem bir görüntüsü var. Diğeri de kendi doğduğum memleketim olan Yozgat’ın saat kulesi” diye konuştu.