Sayın Okurlar;

Biz ,yeni yetişirken , başta, babalarımız , annelerimiz ve büyüklerimiz olmak üzere, okuma , öğrenme , hizmette bulunma gibi görevleri ısrarla dile getirirler, böylece , daha küçük genç yaşlarda  sorumluluk duygusunu , görev anlayışını bilincini evlatlarında görmek isterlerdi .Şimdi , sadate ve ana konumuza gelelim.

Bütün dertler  için , ilaçlardan daha mükemmel olan çalışmak , hem zindeliğin , hem cevvaliyetin ayrıca , zamanın değerlendirilmesinde , mükemmel bir olgudur.Bilginin efendisi olmak için , çalışmanın uşağı olmak şarttır.

 Bir insan , insan gibi hizmette bulunuyorsa , bu , çalışmaktan ve sabırla düşünmekten başka bir şey değildir. Bütün kötülükler ,tembel, hantal ve çalışmayı bilmeyenlerden gelir , çünkü çalışan beyin , kötülükleri düşünmeye zaten vakit bulamaz. Ekini eken, mahsulünü alır ama kavun , karpuz gibi akşama kadar yatanlarda , maddi ve manevi dünyasında sınıfta kalır. İşte bunun için çalışmak hayat , düşünmek ve mantıklı karar vermek ise ışıktır. Plansız ve metotsuz çalışanlar ise  ülke  ülke dolaşıp , hazine aramak isteyen bir nevi parazitlerdir. Öyle ; “Armut piş , ağzıma düş “denilirse ,böyle bir asalak aklın bostan korkuluğundan farkı yoktur. İnsanlar,  eğitimli doğmazlar ama güzel eğitimleriyle mutlu bir yaşam sürebilirler. “Hakikatların ömrü sonsuzdur. Boş tenekeler tıngırdar, ağustos böcekleri vızıldar, çalışmaktan nasibini alamayanlarda arkadan gelir dökülenleri , çürümüşleri , artıkları toplar.”

Her insan , çalıştığı , ürettiği , eser meydana getirdiği müddetçe iyi bir adla , namla anılırlar. Çalışmak gibi bir muradın yoksa, sabrında manası kalmaz. Akılsız ve asalak insanlar , dünyanın nimetini değil, gamını çekerler, çalışmayı sevmeyen bilgisizler ile nedamet içinde kalırlar. Bundan böyle , insan oğlu , örneğin:Etle , butla uğraşına kadar, akıl , maneviyat ve ruh hizmetlerinin alışverişlerinde olsaydı , kafayı kulağı değil, aklını büyütür ,aklına sarılırdı.

“Akıl olmasa başta,  ne kuru da biter ne de yaşta.”50 kilo da olsa, 150 kiloda olsa,  çalışmayı bilmeyen kafa o vücutta kafa değil cefadır. ”Hayvanlar alemine dikkat ederseniz ,  bunların hemen hepsi ,yağ ve kuyruktan ibarettir.Başları ise o gövdenin üstünde baş değil , adeta taştır. Bundan böyle , dünyanın en mükemmel , en doğru  ve en iyi işi , okumak ve çalışmaktır.”Bu çalışma , insanlık alemine faydalı ve verimli olduğu zamanlarda faziletli olur. Bu nedenle,  düşünceler ve çalışma ,ne kadar büyük olursa olsun, şerlik tarafından hareket ediyorsa , böyle bir düşünce ile çalışmanın da zaten özelliği olmaz.Geçen yazılarımda da ifade ettiğim gibi , insan insanlık mertebesinden çıkınca , hayvanlık mertebesine girer.

GÜZELLİKLER DİYARI VARKEN , ÇİRKİNLİKLER DİYARINA GİTMENİN HERALDE BİR ANLAMI YOKTUR.