Yaz mevsiminin gelişiyle birlikte doğaya olan özlemimiz artıyor. Ormanlar, mesire alanları ve yaylalar hafta sonları insanlarla dolup taşıyor. Ancak ne yazık ki doğaya bırakılan her iz, kısa sürede silinmiyor. Yere atılan bir çöp, söndürülmeden bırakılan bir ateş ya da bilinçsizce yakılan bir mangal, toprağın ve ormanın yıllarca taşıyacağı yaralar açabiliyor.
Çoğu insan, doğanın kendini hızla yenileyebildiğini düşünür. Oysa gerçek bundan çok farklıdır. Ormanda yakılan bir ateş, yalnızca görünen külü bırakmaz. Toprağın en üst katmanındaki canlı yaşamı da yok eder. Milyonlarca mikroorganizma, böcek larvası ve bitki tohumu yüksek sıcaklık nedeniyle zarar görür. Toprağın bu doğal dengesini yeniden kurabilmesi bazen birkaç yıl, bazen ise onlarca yıl sürebilir.
Daha da kötüsü, kontrolsüz bir kıvılcımın büyük bir orman yangınına dönüşmesi halinde sadece toprak değil, tüm ekosistem zarar görür. Bir ormanın yeniden ağaçlarla kaplanması 20-50 yıl arasında değişebilir. Ancak kaybolan biyolojik çeşitliliğin geri dönmesi çok daha uzun zaman alabilir.
Yere atılan çöpler de benzer bir tehdit oluşturur. Bir plastik şişenin doğada tamamen yok olması yaklaşık 400 ila 500 yılı bulabilir. Cam şişeler ise binlerce yıl boyunca doğada varlığını sürdürebilir. Sigara izmaritleri bile yıllarca toprağı kirletmeye devam ederken içerdikleri kimyasalları çevreye yayar.
Toprak canlıdır. Soluk alır, besler, üretir ve yaşamı sürdürür. Ancak insan eliyle verilen zararların telafisi sandığımız kadar hızlı olmaz. Birkaç dakikada bırakılan bir çöpün etkisi yüzlerce yıl sürebilir. Birkaç saatlik dikkatsizliğin sonucu olan yangınlar ise nesiller boyunca hatırlanabilir.
Bu yaz doğanın tadını çıkarırken kendimize şu soruyu sormalıyız: Ardımızda ne bırakıyoruz? Eğer geride sadece ayak izlerimizi bırakıp çöplerimizi yanımıza alırsak, ormanlar da gelecek nesillere nefes olmaya devam edecektir.
Unutmayalım; doğa kendini iyileştirir, fakat insanın verdiği yaraları sarması bazen bir insan ömründen daha uzun sürer. Doğayla kalın
