Sevgili okur, mutfakta öylesine sıradan bir malzeme vardır ki, adına şarkılar yazılmış, uğruna savaşlar verilmiş ve hatta tarihte para yerine geçmiştir: Tuz.
Gastronomi tarihine baktığımızda tuzun asıl gücünün ise buzdolabı işlevi görmesinde yattığını görürüz. Bugünkü soğutma sistemlerinin olmadığı eski çağlarda etin ve balığın bozulmasını önleyen tek kurtarıcı tuzdu.
Yiyeceklerdeki suyu çekerek mikroorganizmaların üremesini engelleyen bu yöntem, o günün yemeklerini ertesi günler için saklamaya ve bu sayede uygarlıkların hayatta kalmasına yardımcı oluyordu.
Hatta antik Romalı lejyonerlerin maaş olarak tuz alması bile bu mineralin ne kadar hayati ne kadar önemli olduğunu gösterir.
Tam da bu hayati önem yüzünden, geçmişte tuz tüccarları günümüzün milyonerleri kadar zengin ve güçlüydü. Tuzun ticaretini elinde tutan tüccar krallıkları ve Venedik gibi denizci cumhuriyetler, tuz tekelinden devasa servetler kazanmışlardı. Savaşların finansmanı ve şehirlerin kaderi hep tuz yollarının ve bu tüccarların elindeydi.
Yiyecek ve içecek hizmetleri penceresinden baktığımda ise masaya oturduğumuzda küçücük bir tanesini bile umursamadığımız tuz, aslında insanlığın tarihteki hem en eski soğutucusu hem de krallar yaratan en büyük servetidir.
Bir dahaki sefere yemeğinize tuz ekerken, tarihin o en zengin ve en sadık yol arkadaşına küçük bir selam durun derim.
Afiyetle ve sevgiyle kalın.
